euskalkultura.eus

2026/09/14 - Elko, Nevada, AEB

Roger Dominique Izoco San Frantziskon (Kalifornia) jaio zen 1973ko azaroaren 13an, Jean Pierre eta Anita Izocoren seme. Bi arreba nagusiren anaia txikia zen, eta familiak irrikaz itxarotako haurra. Oso txikitatik, haur bizia eta ausarta izan zen; ezin zuen geldirik egon.

1976an, familia Gardnervillera (Nevada) joan zen bizitzera; han, gurasoen negozioan —Sierra Motelen— hazi zen Roger. Denek hartzen zuten parte familiaren negozioan, eta Roger ez zen salbuespena izan; hala ere, sarritan harrapatzen zuten ihes egiten, etxeko lanak amaitu beharrean telebista ikusten.

Roger klaseko pailazoa bihurtu zen; beti txantxak egiten eta ikasgelako giroa alaitzen ibiltzen zen, eta sarritan zalaparta sortzen. Kirolzalea zen, eta energia-beterik zegoen; San Francisco Giants eta 49ers taldeen zale sutsua zen. Automobilen inguruko zaletasuna batxilergoko urteetan piztu zitzaion.

1993an, Phoenixera joan zen UTI Technical Institute-n ikastera, eta 1996an Automozio eta Diesel Teknologiako titulua lortu zuen. Arreben urratsak jarraituz, San Frantziskora itzuli zen; bertan, auto-tailer batean lortu zuen lehenengo lana, eta San Frantziskoko Euskal Etxeko Klikan sartu zen.

1998an, Elkora (Nevada) pasatu zen bizitzera; egiari zor bere bihotza beti egon baitzen estatu honi lotuta. Ez zuen inoiz huts egiten ehiza-irteeretan; sakratuak ziren beretzat, eta urtero joan izan zen, haurra zenetik helduarora arte. Aire zabaleko jarduerak maite zituen; bai arrantzak eta bai ehizak adrenalina-igoera edo eraberritze-sentsazio sakona eman izan zizkioten beti.

Rogerrek hamasei urtez lan egin zuen Barrick Goldstrike enpresan, lurpeko ekipamendu mugikorren mantentze-lanetako mekanikari gisa, Gallagher Forden bere ibilbide profesionala amaitu aurretik. Lan-ibilbidean zehar, esperientzia handia lortu zuen automozioaren zein makineria astunaren sektoreetan. Informazio egokia izatea funtsezkoena zela pensatzen zuen, eta ez zuen inoiz zalantzarik izaten modu sortzailean pentsatzeko edo irtenbide berritzaileak bilatzeko.

Rogerrek harrotasun handia sentitzen zuen bere euskal jatorriagatik. Haurtzaroan hasi zen euskal dantza tradizionalak dantzatzen, eta, geroago, *Beti Egarri* taldean sartu zen, Elkon egon zen helduen dantza-talde hura. Dantzatzea izugarri maite zuen. Gardnervilleko eta Elkoko Euskal Etxeetako kide zen, eta beti prest egoten zen haien ekitaldi nagusietan laguntzeko. Asko gustatzen zitzaion familiarekin musean aritzea eta txapelketetan parte hartzea. Euskal komunitate horretan bertan aurkitu zuen Rogerrek bere bikotekide ezin hobea: Yusenka. 2003an ezkondu ziren, eta ordutik aurrera banaezinak izan ziren. Roger eta Yusenka elkarrekin dantzan ikustea haien maitasuna bere gorenean ikustea zen; primeran ezagutzen zituzten elkarren mugimenduak. Roger ezaguna zen bere hartz-besarkada erraldoiengatik —min emateraino estutzen zuten horietakoak ziren— eta biharamunik ez balego bezala dantzatzeagatik. Harekin dantzatzen zutenak maiz zorabiatuta geratzen ziren hainbeste bira sutsuen ondorioz... Yusenka izan ezik; bera zen haren erritmoari jarraitu ahal zion bakarra.

Rogerrek bere ametsetako garajea eraiki zuen, bere etxea bera baino handiagoa eta ibilgailuak jasotzeko igogailuarekin hornitua. Auzokoen bilgune bihurtu zen, ateak beti zabalik egoten ziren, eta Budweiser garagardo hotz bat zain. Etengabe ari zen norbaiten autoa konpontzen, eta jendeak maiz jotzen zuen harengana, arazo mekanikoetatik hasi eta aholku orokorretaraino.

Rogerrek maite zuen akordeoi-musika eta fier maite zuen bere familia; sakonki estimatzen zuen haiekin igarotako denbora. Roger ezagutzen zuen edonork zuen hari buruzko istorioren bat: jendea ongi etorria sentiarazten zuen, entzule ona zen, eta beti izaten zen lehena edozein lanetan laguntza eskaintzen. Lagun handia zen askorentzat, eta sarritan besteak jartzen zituen bere buruaren aurretik. Gustuko zuen emaztea uneoro ondoan izatea, eta bereziki gozatzen zuen igandeak elkarrekin pasatzea, hura baitzen bere atseden-egun bakarra.

Roger 2026ko irailaren 14an hil zen. Familiak kontsolamendua aurkitzen du jakitean dagoeneko bere maiteekin elkartu dela. Roger berriro ikusten dutenean, ziur egon daitezke zeruan garaje bat izango duela, denok hartzeko prest, unea iristen denean.

Roger baino lehenago hil ziren haren aita, Jean Pierre; amaginarreba, Anna Urrizaga Alberdi; aitona-amonak, Jean eta Emelia Zubillaga, eta Michel eta Agnes Izoco; baita izeba-osaba batzuk ere. Bizirik utzi ditu 23 urtetan emaztea izan zuen Yusenka; ama, Anita; bere arrebak: Aline (Philip) Izoco Elicagaray eta Caroline (Jean Luc) Izoco Chiramberro; koinata: Malaina (Chad) Fesenmaier; eta bere iloba maiteak: Ysanna, Andoni eta Bernard Fesenmaier, Marcel Elicagaray eta Mailen Chiramberro; baita izeba-osabak eta lehengusu-lehengusina ugari ere.

Bere omenezko dohaintzak lan-dedikazioa edo ahalegina saritzen duten beketarako zein norberak aukeratutako euskal karitate-erakunderen baterako egin daitezke.

Hileta-meza Elkon egingo da 2026ko urriaren 5ean, astelehena, goizeko 10:00etan, San Jose eliza katolikoan; ondoren, harrera egingo da Elkoko Euskal Etxean.

(2026ko irailaren 22an Elko Daily, Legacy.com-en ingelesez argitaratua)

Goian Bego – May Rest in Peace